SSRPG.PL

Najlepsze forumowe PBF'y






 [ Wpisy: ]   Poprzednia   1, 2, 3, ... ... 10, 11, 12,   Następna  

Autor Wiadomość
Data 06.02.2018
Reaper
12:47:06 Reaper - Dla kogoś z moją profesją pieniądze nie są problemem.
Bary
12:54:00 Bary sięgnął swoją kartę płatniczą i wystawił w stronę Reapera spodziewając się, że ma podobną lub moduł w pancerzu. Albo oba, kto tam wie. Prosta transakcja elektroniczna, wystarczyło przyłożyć, potwierdzić kwotę przelewu i go wykonać. Pozbywanie się oszczędności jeszcze nigdy nie było takie proste.
Reaper
12:56:50 Reaper przesunął kartą po swoim przedramieniu - gotowe. Liczę, że to cacko będzie sprawne.
Barry
12:59:34 Barry -Czasem będzie sprawiać małe niespodzianki, ale będzie działać.
Reaper
13:02:00 Reaper - Ja również potrafię sprawiać niespodzianki - zaśmiał się - Ile ci to zajmie?
Barry
13:03:59 Barry -Tydzień. Jak się zepnę, pół tygodnia.
Reaper
13:05:04 Reaper - W takim razie żegnaj. Widzimy się za tydzień - udał się do wyjścia.
Barry
13:08:31 Barry skinął głową. Tydzień. No, da radę. Trzeba będzie wysłać kogoś do miasta po części do lepszego generatora. Już teraz notował sobie co potrzebuje i co z tego ma, a czego nie. Odpalił komputer i zaczął przeszukiwać, u których sprzedawców spod miasta najlepiej będzie tego wszystkiego szukać i czy może coś przy okazji kupić.
Reaper
13:09:06 Reaper wsiadł na swój motor i pojechał go zwrócić.
Narracja
13:10:51 img Na zewnątrz już słońce wstało, kilka osób przechodziło ulicą, ale mało kto zwracał na Reapera uwagę. Z otwartego teraz okna wychyliła się dziewczynka, którą wcześniej widział na dole. Nic nie mówiła, nic nie robiła. Tylko się patrzyła.
Senna
13:16:40 Senna szła powoli w kierunku miasta. Jej twarz skryta była pod kapturem. Nie rozumiała za bardzo czemu musi się ukrywać ale nie kwestionowała.
Narracja
13:16:47 img Na miejscu przywitał go właściciel wypożyczalni. Przyjął pojazd, obejrzał go oceniając na szybko czy na pewno wszystko jest, po czym zwrócił kaucję. Skoro Reaper na nim przyjechał, silnik nie hałasował i nic z zewnątrz urwane nie jest, to widać nic nie podpierdolił. Teraz, rano była prócz niego jeszcze dwójka jakiś młodzików, którzy uwijali się naprawiając jakiś samochód na warsztacie. Ktoś nim musiał zaszaleć, bo było co klepać.
Reaper
13:21:59 Reaper wrócił do swojej kryjówki. Musiał uzupełnić braki w wyposażeniu i przejrzeć generator.
Narracja
13:27:40 img [Senna] Widziała jak w miarę zbliżania się do miasta, ludzi jest coraz więcej. Zaczęły się też pojawiać stoły, przy których gromadziło się po kilka- kilkanaście osób. Jeśli do któregoś podeszła, mogła odkryć, że to są stragany, przy których kwitł handel wymienny. Wymieniano jedzenie, części, broń, informacje, czasem pieniądze. Mogła zauważyć, że jedzenie i woda były dość mocno cenione.
Narracja
13:28:07 img [Senna] Przy jednym grupka mężczyzn grała w jakąś karciankę. Karty zawierały obrazki i opisy maszyn i były układane na specjalnej planszy obok pionków i kości. Było to wyraźnie coś bardziej skomplikowanego niż makao. Nieduży tłumek wokół obstawiał zakłady, podpowiadał graczom lub po prostu dopingował.
Narracja
13:29:33 img [Reaper] Po drodze nikt go nie zahaczył. Nie działo się też nic niezwykłego. Ot, jakiś złodziej coś zgarnął z kieszeni lub stołu, innego zdążyli zastrzelić. Dzień jak co dzień w slumsach.
Senna
13:30:17 Senna oglądała i skanowała wszystko co mogła z wielkim entuzjazmem. Może nie posiadała uczuć jednak jakby je miała to byłaby nimi wielce przepełniona. Zaciekawił ją tłum ludzi, którzy chyba się w coś bawili. Podeszła do nich i przyglądała się grze w karty.
Reaper
13:31:59 Reaper był zniesmaczony tym, że nikt nie bije mu braw. W końcu odstawił taki spektakl, że wszyscy wnet wiwatowali w jakieś knajpie. A tu? Zero szacunku. Wszedł do swojej dobrze zabezpieczonej kryjówki i zajął się konserwacją sprzętu oraz jego uzupełnianiem.
Narracja
13:44:51 img [Senna] Ludzie się bawili i to świetnie. Na niektóre zagrania reagowali z ogromnym entuzjazmem. Z czwórki graczy jeden zdawał się dominować z największą ilością pionków na planszy. Gra najwyraźniej polegała na wytępieniu pozostałych wojsk. Czasem dochodziło do konfrontacji pionów różnej barwy. Wtedy gracze mieli do wyboru negocjacje lub bitwę. Wiadomo oczywiście co chciał tłumek i zwykle dostawał czego chciał. Negocjacje polegały na wymianie lub nieagresji, nic ciekawego. Natomiast podczas bitwy gracze wyrzucali karty akcji z ręki i jednostek ze stołu próbując przebić pod tym względem.
Narracja
13:48:31 img [Patrick] Reszta wieczoru, jak i noc przeszły dość lekko. Dziewczyny jeszcze po kolacji oglądały jakieś romansidło. Przyszła jeszcze czwórka chłopaków w strojach pracowników technicznych. Trzech ulokowało się w drugim pokoju, jeden dołączył do Patricka. Nie byli zbyt rozmowni, po prostu cholernie zmęczeni. Wspomnieli tylko, że zrobili co mieli oraz, że przejście szybem jest czyste. Widać takie było ich zadanie.
Narracja
13:48:57 img [Patrick] Ranek zapowiadał się leniwie. Przynajmniej dopóki Gabi nie wszczęła krzyku, że "W tej lodówce nie ma NIC do jedzenia". Oczywiście Rey uważał, że przesadza i może nawet miał rację. Było coś na chleb, w zamrażarce była pizza, w szafkach chyba też się coś znajdzie... ale ta się uparła, że trzeba iść na zakupy, co zresztą było momentem, w którym chłopak pilnujący domu postanowił się ulotnić. Wszystko, byle nigdzie z nią nie iść.
Narracja
13:58:45 img Patricka o wiele szybciej obudził sms: "Hm, znam tę lokację. Nie wierzę, dołączyłeś do szczurów? Staczasz się..."
Narracja
14:02:56 img Patrick: "Boisz się, że już nie będę potrzebował twojej pomocy, pani Zły Wilku?"
Narracja
14:04:55 img [Reaper] Miał swoją piwnicę w akceptowalnej odległości od miasta. Miał osobne wejście, za którym schody od razu prowadziły w dół do pierwszego pomieszczenia. Z niego było jeszcze przejście do trzech innych. Ogólnie jak na jedną osobę to całkiem spore mieszkanko, ale przecież było go stać. Podobnie jak na całe wyposażenie. Właściciel budynku zgodnie z obietnicą, nie zwracał mu dupy póki nie sprawiał problemów jak na przykład opóźnianie zapłaty. Praca i aparycja Reapera zdawały się nie robić na nim większego wrażenia. Miał po prostu swoje, o które musiał dbać i to robił.
Patrick
14:10:17 Patrick wdał się w smsową rozmowę z BadWolfem, mając nadzieję zmusić ją do powiedzenia czegoś więcej. W końcu dostał namiary na jakąś skrytkę. Zamierzał to sprawdzić. Ubrał się, szykując do wyjścia.
Gabi
14:12:17 Gabi zatrzymała Patricka- Może ty skoczysz na zakupy? Przyda się chleb, jakieś warzywa, może jakieś obiadki do przygotowania na szybko. Oddam Ci potem.
Patrick
14:16:07 Patrick - Ym, jasne - rzucił w drzwiach. - Jak coś sobie jeszcze przypomnisz, to masz mój numer.
Senna
14:35:36 Senna obserwowała rozgrywkę za rozgrywką. Chciała wziąć udział ale nie miała przy sobie pieniędzy. Zrezygnowana udała się dalej podziwiając miasto.
Narracja
14:45:42 img [Senna] Jedna rozgrywka to była dobra godzina. Jak się zebrali gracze na zbliżonym poziomie to nawet dwie-trzy. Miasto, czyli wyróżniająca się grupa wieżowców górujących nad slumsach prezentowało się całkiem majestatycznie, zwłaszcza jeśli patrzyło się w kierunku och szczytów. Bezpośrednio pod miastem było pusto.
Data 01.06.2018
Javier
22:45:05 Javier znalazł chwilę, by w końcu odpisać Essy. "Nie martw się. W najgorszym razie już nigdy się nie spotkamy".
Narracja
23:37:52 img Essy: "W najgorszym razie zaklepuję mieszkanie".
Narracja
23:38:41 img Javier: "Skoro stać cię na płacenie za nie..."
Narracja
23:38:53 img Essy: "A jak. W końcu nie będę musiała dzielić się wodą"
Narracja
23:39:06 img Javier "Na razie nie świętuj. Nadal żyję."
Narracja
23:39:28 img Białowłosy dostał po chwili zdjęcie torby na łóżku, w której i dookoła której było pełno ubrań. Podpis: "Praca wre".
Javier
23:39:59 Javier zrobił wielkie oczy. O rany. "Trzymaj się. Mam jeszcze kilka rzeczy do zrobienia, ale za jakieś 2 godziny będę."
Data 15.06.2018
Narracja
01:48:15 img Z portalu wyszła złotooka, a tuż za nią Mizu.
Mizu
01:50:02 Mizu - Ojacie, ojacie, Aleks się dowie- przedrzeźniał ją.
Narracja
Narracja
01:59:41 img Znaleźli się w jakimś pomieszczeniu. Nie było tam wiele, ale rzucała się w oczy lodówka.
Mizu
02:00:01 Mizu - Na bogato widzę.-
Essy
02:00:40 Essy rzuciła torbę i odwróciła się do Mizu. - Tego już za wiele, wypierdalaj!
Mizu
02:00:50 Mizu - Nie.-
Essy
02:02:03 Essy zmrużyła gniewnie oczy. - Więc co niby zamierzasz?
Mizu
02:02:23 Mizu - Pójść na spacer po słonecznej Brazylii-
Essy
02:04:17 Essy - To znajdź sobie inną Brazylię! - huknęła.
Mizu
02:04:44 Mizu - Ta jest ciekawa. Nie muszę szukać.-
Essy
02:10:14 Essy zniechęcona usiadła na torbie i oparła czoło na dłoniach. - No to sobie poczekam - mruknęła.
Mizu
02:19:21 Mizu - Ja mam wiecej czasu niz Ty -
Essy
02:20:41 Essy opuściła ręce i spojrzała na niego ponuro. - Nie pozwolę ci tego zepsuć, rozumiesz?
Mizu
02:30:54 Mizu - Nie oceniaj swoją miarą. Ty jestes jak pies ogrodnika. Sama nie zjesz i nikomu nie dasz-
Essy
20:43:50 Essy nie miała jak się obronić przed tym oskarżeniem, bo... Ono nie miało w ogóle sensu. - Jeszcze pomyślę, żeś zazdrosny...
Mizu
20:46:44 Mizu - Dlaczego bym miał? Bardziej zastanawiam się dlaczego Ty nie chcesz by wszyscy wiedzieli? Zostawiasz sobie bezpieczną furtkęna wypadek jakby nagroda pocieszenia zawiodła?-
Essy
20:56:27 Essy - Może po prostu nie chciałam, by zadawano mi durne pytania - syknęła.
Mizu
20:58:21 Mizu - Jakie durne pytania? Wiesz, że facet jak jest rzucony to najczęściej ma gdzieś co robi kobieta, która go rzuciła?-
Essy
21:02:57 Essy - Tak, tak, możesz już iść - mruknęła. W tym momencie odezwała się jej komórka, informując o nowej wiadomości. Wzdrygnęła się, ale nie wyjęła telefonu.
Mizu
21:07:03 Mizu - Pozwiedzam sobie. Zaproponowałaś mi wspólną przejażdżkę. Zgodziłem się. Zmieniło się tylko miejsce docelowe.-
Essy
21:09:39 Essy - Mówiłam, żeby to przełożyć, też się zgodziłeś. Nie chcę tu ciebie nigdy więcej widzieć.
Mizu
21:13:04 Mizu - Skoro nie chcesz tu, to ani w Kronie, ani w Dirsan, ani nigdzie indziej. Po prostu kłamałaś.-
Essy
21:13:46 Essy - Myśl co chcesz, po prostu sobie stąd idź!
Mizu
21:15:28 Mizu - Nie. Podoba mi się Twoja panika. Czego sie boisz? Że powiem o jedno zdanie za dużo? Co ukrywasz przed nową zabawką?-
Essy
21:22:41 Essy wstała i spróbowała gwałtownie wypchać Mizu przez portal. - Mało ci jeszcze zemsty?!
Mizu
21:27:14 Mizu zaparł się. Był wyższy silniejszy, raczej to nie wyszło jej jak planowała. Być może cofnał się o krok. - To nie zemsta. Teraz zastanawiam się czego się boisz? -
Essy
21:29:17 Essy - Nie chcę, byś się wtrącał w moje prywatne sprawy, czy tak trudno to pojąć?
Mizu
21:31:06 Mizu - Nie wkrącam się. Twoja wyobraźnia jest zbyt daleko idąca.-
Essy
21:32:58 Essy - To przestań pytać - jak nie siłą, to spróbowała inaczej. Chwyciła go za rękę i pierwsza przeszła przez portal, ciągnąc go za sobą.
Mizu
21:33:46 Mizu pociągnał Essy spowrotem. - Nie, zostaję tutaj. Nie masz praw by mi rozkazywac. Już nie.-
Essy
21:35:12 Essy puściła jego rękę i odsunęła się. - Tu nie ma nic ciekawego. Wiem, że coś kombinujesz.
Mizu
21:36:15 Mizu - Nie, domyslasz się, ze coś kombinuję i nie daje Ci spokoju bo nie wiesz co zrobię. A zrobię to na co będe miał chęć.- uśmiechnął się złowieszczo.
Essy
21:41:01 Essy choć starała się tego po sobie nie dać poznać, to bała się jak cholera. Bała się, że go jej odbierze. Z pewnością mógłby to zrobić, gdyby naszła go chęć. - I jak ja mam ci ufać?
Mizu
21:43:24 Mizu - Tak jak do tej pory. No chyba, że byłem wtedy dla Ciebie darmową taksówką, czego nie chcesz przyznać.-
Essy
21:46:45 Essy - Ubzdurałeś to sobie, nie widzisz innej opcji i próbujesz mnie zmusić, bym przytaknęła twoim wymysłom. Nie chcesz zrozumieć, że się mylisz, bo tak ci jest łatwiej. Wolisz mieć mnie za tą złą, co jest wszystkiemu winna, inaczej trudniej byłoby zachować obojętność. Rozumiem to. Rozumiem wszystko, co ci zrobiłam i jest mi tak cholernie wstyd.
Mizu
21:56:25 Mizu - I tak samo teraz Ty ubzdurałaś sobie coś i chcesz mi wcisnąć niemoje zachowanie- skrzyzował ręce na torsie. - Spacer to spacer, możesz zacząć prowadzić po słonecznej Brazylii-
Essy
21:58:38 Essy nie miała na to najmniejszej ochoty, ale nie widziała innego wyjścia. - Pokażę ci kawałek miasta, ale potem się rozejdziemy, ok?
Mizu
22:04:41 Mizu - CHcę widzić za czym sie tak spieszysz, że jest to wazniejsze niż ratowanie tej za która dałaś duszę-
Essy
22:08:34 Essy spojrzała na niego jakby od początku czekała na te słowa i wcale jej nie zaskoczyły. - I ty się dziwisz, że nie chciałam ci nic mówić. Nie ma takiej opcji.
Mizu
22:18:46 Mizu - To poczekamy sobie tutaj. Ja mam czas, nie muszę jeść ani pić. -
Essy
22:19:27 Essy - Miłej zabawy - rzekła i przeszła przez portal.
Mizu
22:28:04 Mizu podszedł do porzuconej torby przez Essy i podniósł ją. Po ciężarze chciał pojąć ile tam napchała rzeczy. Był też ciekawy ile ona wytrzyma.
Mizu
22:36:04 Mizu chciał okreslić czy jest jakieś wyjście z tego pomieszczenia. Zastanawiał się też czy nie zamrozić portalu od środka, jednak wtedy by nie wrócił do karczmy, najpierw musiał pozwiedzać czy opłaca sie tu zostać.
Mizu
22:54:54 Mizu z nudów otworzył torbę, by zobaczyć co jest w środku.
Narracja
23:10:10 img W torbie były same letnie ubrania, przykuwająca oko bielizna, klucze, portfel, kosmetyczka, także winne ciężarowi torby trzy butelki z wodą mineralną oraz książki.
Mizu
23:13:41 Mizu - Czyli taki ma plan- pomruczął sam do siebie. Znów rozejrzał się za wyjściem z pomieszczenia. Dotknął jednej ze ścian i zamroził ją celem zniszczenia.
Narracja
23:23:24 img Ściana nie opierała się zamrożeniu, ale zniszczenie zawali na głowę demona trzy kondygnacje. Chociaż tego nie wiedział. Mógł się domyślać istnienia wyższego piętra tylko dzięki drabince w kącie pomieszczenia. Były też drzwi, zamknięte, ale kto wie, może nie zakluczone.
Mizu
23:27:45 Mizu zrezygnował z dalszego zamrażania. Za jakiś czas ściana odtaje, będzie nieco zawilgocona. Podszedł do drzwi i pociągnął za klamkę. Torbę wziął ze sobą.
Narracja
23:34:04 img Był wczesny ranek, sądząc po świetle. Krótko po wschodzie słońca, jednak wielu ludzi przechodziło się po dachach lub brzegiem drogi, na którą łatwo było wyjść z wąskiego przejścia, w którym znajdowało się wyjście. Życie kwitło, ludzie targowali się na rozmieszczonych tu i ówdzie stoiskach. Unikano środka ulic, bo tamtędy często coś przejeżdżało. Nie było to najpiękniejsze miejsce na świecie, budynki budowano ze wszystkiego i dużo było tu prowizorki, ale samo zachowanie ludzi pasowało do normalnego zachowania w jakimś mieście.
Mizu
23:40:16 Mizu obejrzał się na budynek z którego wyszedł. Skoro każda z budowli była montowana z czego popadnie to każda była inna i musiał zapamiętać gdzie jest portal. Właściwie to przez zamrożoną ścianę łatwiej będzie mu ewakuowac się robiąc portal do pomieszczenia z portalem. Na razie jednak zechciał pozwieszać. Torbę zarzucił na plecy a rekę, którą trzymał ucho torby miał zgiętą w łokciu i przytuloną do torsu. Szedł brzegiem ulicy ot tak przed siebie.
Data 16.06.2018
Narracja
00:05:40 img Z jednej strony faktycznie, każdy był inny, ale też przez to trudniej było wskazać coś, co różniłoby ten budynek od wszystkich pozostałych. Z rzeczy, których nie mógł zobaczyć w żadnym innym budynku były zupełnie nowe drzwi, zamrożona ściana i dwóch ludzi na spuszczonej na linie desce zachodzących w głowę jak to się stało.
Mizu
00:14:58 Mizu pogwizgdując jakgdyby nigdy nic szedł dalej. Jeszze by brakowało aby powiązali zamrożoną ściane z nim. Odwiedzajac nowe światy zawsze ograniczał używanie magii, aby mieć jakiś atut i as w rękawie w razie ucieczki.
Narracja
00:19:59 img W tym świecie magia chyba nie była niczym normalnym. Przynajmniej ludzie wyglądali na zaszokowanych, ale chyba faktycznie nikt nie powiązał Mizu z tą ścianą. Ulica, którą szedł nie miała zbyt wielu rozgałęzień, a nawet te zazwyczaj dość szybko kończyły się w równoległej ulicy. Na stoiskach handlowano wszystkim. Od broni, części, przez jedzenie aż po wodę. Drzwi niektórych budynków były oznaczone wyraźnymi symbolami, ale trudno było coś konkretnego o nich powiedzieć. Pewnie tutaj symbolizowały jakieś sklepy czy inne formy usług, bo takie oznaczone drzwi otwierały się częściej. Być może dlatego, że w ogóle.
Mizu
00:37:50 Mizu nie miał żadnych informacji na temat tego świata. Nie miał też żadnych pieniędzy, aby za bardzo pokorzystać z uroków miasta. Ostatecznie sprzeda coś z torby. Wszedł do pierwszych leszych oznaczonych symbolem drzwi, mijając sie z tymi co wychodzili. Mizu na pierwszy rzut oka wyglądał jak zwykły mężczyzna, nazbyt wysoki i smukły. Czarne spodnie, czarna koszula i płaszcz. Jedynym co rzucało się w oczy, to zamrożone okolice oczu co dawało efekt błyszczącego niebieskiego cienia do powiek; oraz szare końcówki czarnych, długich do ramion włosów.
Data 17.06.2018
Mistrz Gry
17:07:40 imgSaoya rzuca kością:
(Gdzie trafił Mizu?)
1. Kryty sklep z elektroniką1k100(m0%) = 48
2. Bar1k100(m0%) = 26
3. Lombard1k100(m0%) = 1
[Wynik: Kryty sklep z elektroniką]
Narracja
17:20:12 img Mizu nie wyróżniał się zbytnio pod względem ubioru czy kroju lub koloru włosów. Niewiele osób miało makijaż, ale i to nie zwracało za bardzo niczyjej uwagi.
Narracja
17:20:24 img Symbol przedstawiał trzy okręgi jeden w drugim, połączone promieniem największego skierowanym w prawo i dół. Po wejściu do budynku, Mizu znalazł się w chłodnym pomieszczeniu. Pierwsze rzucały się w oczy długi stół z rozmaitymi dyskami, matrycami, telefonami i innymi podobnymi, z reguły raczej drobnymi gabarytowo sprzętami oświetlonymi słabymi świetlówkami, których całe światło kierowane było w dół, na blat, więc trudno było dokładnie przyjrzeć się twarzom w pomieszczeniu dopóki ktoś nie pochylał się, by przyjrzeć czemuś.
Narracja
17:21:16 img Pieczę nad wszystkim sprawowały tu dwie osoby, różniące się od wszystkich jedynie urządzeniem zawieszonym na smyczy przypominającym od złudzenia grubszy telefon. Przy ich pomocy zbierali opłaty od klientów. Większość zakupów mieściła się w kieszeni. Ktoś właśnie płacił półprzejrzystym baniakiem płynu, który trudno było przy tym świetle zidentyfikować.
Mizu
17:52:54 Mizu z ciekaawością rozglądał się po pomieszczeniu, a potem oglądał dziwne przedmioty na stole. Nie do końca wiedział do czego służą i po co są kupowane, bo chyba były kopowane albo wymieniane na coś. - Hmmm, a na cholere im to wszystko?- mruknął do siebie i wziął do ręki pierwszy lepszy telefon ze stołu.
Narracja
18:23:57 img Samo wzięcie telefonu nie wywołało oburzenia, ale zwróciło uwagę jednego ze sprzedawców, który teraz zerkał na Mizu częściej niż na pozostałych klientów. Telefon był bardzo cienki i dość mały, więc dobrze leżał w dłoni. Na górze i na dole miał zgrubienia, w których upchana była cała moc obliczeniowa urządzenia, oraz kilka podłużnych przycisków nie szerszych od palca wskazującego.
Mizu
18:40:21 Mizu nie miał pojęcia po co to ma komu służyć, więc odłożył telefon i wziął kolejny i kolejny aby porównać czym się to różni.
Narracja
18:57:19 img Modele były zróżnicowane. Były podobne do tego pierwszego, były trochę większe, mniejsze, z widocznymi portami na wpięcie urządzeń zewnętrznych lub całkiem duże, pełniące raczej funkcję tabletu. Wszystkie łączył fakt, że starano się je uczynić jak najlżejszymi i jak najmniejszymi przy równoczesnym zachowaniu pewnej wielkości ekranu oraz określonej funkcjonalności. Najdziwniejszy był chyba ostatni, który był na tyle elastyczny, że dało się go zwinąć w rulon. Ktoś stanął obok Mizu. Wziął do ręki pierwszy z porzuconych przez demona modeli i przyciskiem wywołał ekran unoszący się tuż nad urządzeniem.
Mizu
19:03:47 Mizu zmarszczył brwi oglądając pokaz. - Interesujące, wygląda jak iluzja-
 [ Wpisy: ]   Poprzednia   1, 2, 3, ... ... 10, 11, 12,   Następna  

cron